Δυστυχώς δεν είναι ο απόλυτος οδηγός επιβίωσης... (μην πείτε ότι δεν προειδοποίησα..)

Χαιρετίζω τους λίγους, καλούς αλλά και αμίλητους αναγνώστες αυτού του ιστολογίου.. Μετά από ένα καλοκαίρι που προσωπικά μου άφησε γλυκόπικρη γεύση, αποφάσισα να ανανεώσω το μπλογκ, παρέχοντας συμβουλές για όσους μπαίνουν στο στίβο των Πανελλαδικών Εξετάσεων, απόρροια τόσο της πρόσφατης συμμετοχής μου σε αυτές όσο και της επαφής που είχα με άτομα που αγωνίστηκαν κι αυτά πρόσφατα. Η σειρά με την οποία παρατίθενται είναι τυχαία. Έχουμε λοιπόν και λέμε:
1. Ένα από τα κλειδιά της επιτυχίας είναι ο σωστός προγραμματισμός. Η πολύμηνη προετοιμασία που έχει ήδη ξεκινήσει, απαιτεί από τους μαθητές τεράστια αποθέματα σωματικής και ψυχοπνευματικής ενέργειας, οπότε είναι αναγκαία η σωστή διαχείρισή τους. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω της αυτογνωσίας. Αναλογιστείτε ποια είναι τα όρια σας και οργανώστε το χρόνο σας ανάλογα. Ενδεχομένως να θελήσετε να τα υπερβείτε. Κανένα πρόβλημα,αν πιστεύετε ότι δεν επαρκεί για το επιθυμητό αποτέλεσμα, το συνιστώ, όχι όμως να δοκιμάζετε τον εαυτό σας διαρκώς, η υπερκόπωση καραδοκεί..
2. Ο μαθητής παραμένει άνθρωπος,δεν μετατρέπεται σε μηχανή. Οι στερήσεις είναι αναπόφευκτες, όμως η διασκέδαση δεν μπορεί να εκλείψει.Με κατάλληλο προγραμματισμό θα έχετε τη δυνατότητα για αρκετό ελεύθερο χρόνο (τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών), επαρκή να σας τονώσει για τη δύσκολη συνέχεια
3. Υγιεινή διατροφή. Επιμένω σε αυτό, για 3 λόγους: Επειδή το έτος αυτό προϋποθέτει χιλιάδες ώρες καθίσματος στο θρανίο, δεν αποκλείεται η εμφάνιση περιττών κιλών κάτι που ίσως δημιουργήσει ανασφάλεια σε ορισμένους υποψηφίους ή προβλήματα υγείας. Μέσω μιας ισορροπημένης δίαιτας, θεωρώ (χωρίς να παριστάνω το διατροφολόγο) ότι τα συμπληρώματα διατροφής, στα οποία ουκ ολίγοι καταφεύγουν, περιττεύουν.Τέλος, η κατανάλωση καφέ ή διαφόρων άλλων παρεμφερών ουσιών πρέπει να γίνεται με μέτρο,ειδάλλως τα ξενύχτια στο κρεβάτι και τα νεύρα θα σας ακολουθούν διαρκώς.
4. Οι εξετάσεις δεν μεταφράζονται απαραίτητα σε περίοδο αυστηρά για εργένηδες. Η ύπαρξη σχέσης εγκυμονεί κινδύνους σε περίπτωση έλλειψης αλληλοκατανόησης και αντίληψης της κρισιμότητας αυτών των μηνών. Αν υπάρξουν τριβές, η συζήτηση όπου θα διευθετηθεί το πρόβλημα ίσως να αργήσει, για αυτό η υπομονή και η ανεκτικότητα είναι εξίσου απαραίτητες αρετές.
5. Κατά πάσα πιθανότητα, σ αυτό τον αγώνα δεν θα είστε μόνοι σας ΄όλο και κάποιος/α φίλος/η σας θα διεκδικεί μία θέση σε κάποιο Α.Ε.Ι. ή Τ.Ε.Ι. Όπως και με τη συμβουλή υπ΄αριθμόν 4, δεν αποκλείονται διαμάχες άνευ λόγου και αιτίας, όπου το άγχος, η πίεση και ο υπερβολικός φόρτος εργασίας θα έχουν βάλει το χεράκι τους..Η λύση παραμένει η ίδια.
6. Ανεξάρτητα από το αν βρίσκεστε στο σχολείο ή στο φροντιστήριο, αν σας δημιουργηθεί μια απορία σχετικά με το εκάστοτε μάθημα, μην ντραπείτε να ρωτήσετε, οι γονείς σας τόσο με τους φόρους όσο και με τα δίδακτρα πληρώνουν τους εκπαιδευτικούς για αυτό το σκοπό. Εξάλλου, μην ξεχνάτε ότι δεν υπάρχουν χαζές ερωτήσεις, μόνο ανόητες απαντήσεις..
7. Προσοχή με το υπερβολικό άγχος. Μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στις επιδόσεις και στην υγεία σας. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι η αισιοδοξία και η μαχητική διάθεση είναι ισχυρά όπλα στην προσπάθεια σας.
8. Είναι γνωστό τοις πάσοι ότι ο θεσμός των πανελληνίων στηρίζεται στον ανταγωνισμό, προκειμένου να γίνει κατανομή των μαθητών στα εκπαιδευτικά ιδρύματα με γνώμονα τις επιδόσεις τους στις συγκεκριμένες εξετάσεις. Έχει τύχει να γνωρίσω άτομα που είχαν αποκτηνωθεί σε βαθμό που να θεωρούν τον αθέμιτο ανταγωνισμό αναγκαιότητα όχι μόνο τώρα αλλά και στη μετέπειτα ζωή τους (χωρίς βέβαια να θεωρώ αποκλειστικό υπαίτιο το χαρακτήρα των εξετάσεων). Ελπίζω να αποτελέσουν μελανές εξαιρέσεις..
9. Καλώς ή κακώς, τα ράσα δέν κάνουν τον παπά. Κι εξηγούμαι: Οι καθηγητές-φίρμες, τα φροντιστήρια με τις μακροσκελείς λίστες επιτυχόντων δεν αποτελούν το πάσο για την εγγυημένη επιτυχία, σε αντίθεση με το συνεχή αγώνα και την εντατική προσπάθεια(βλέπε ΄συν Αθηνά και χείρα κίνει΄)
10. Οι γονείς και ο ευρύτερος κύκλος συγγενών και φίλων οφείλει να σας υποστηρίξει.. Δυστυχώς όμως, η στάση και η συμπεριφορά τους ίσως να δράσει περισσότερο αρνητικά παρά ευεργετικά για εσάς, επηρεάζοντας έτσι την ψυχολογική σας κατάσταση και συνεπώς την απόδοσή σας. Και σε αυτή την περίπτωση, ο διάλογος ίσως να είναι μονόδρομος.Εξηγείστε τους ότι καταλαβαίνετε πως και αυτοί ανησυχούν,όμως χρειάζεστε άμεσα τη συμπαράστασή τους.
11. Προσπαθείτε να διαβάζετε. Δεν αναφέρομαι φυσικά στα ενδοσχολικά βιβλία, αλλά ουσιαστικά σε άρθρα εφημερίδων και δοκίμια, απαραίτητα για μαθήματα όπου η ευγλωττία θεωρείται ατού όπως στην Έκφραση-Έκθεση.Το να ξεκινήσει κανείς ένα βιβλίο δεν ενδεικνύεται λόγω περιορισμένου ελεύθερου χρόνου. Μπορεί να θεωρηθεί ως λύση της τελευταίας στιγμής,ειδικά αν μέχρι πρότινος το διάβασμα δεν συμπεριλαμβανόταν στις αγαπημένες σας ενασχολήσεις, όμως είναι εκπληκτικό πόσα μπορεί να αποκομίσει κανείς, ακόμη κι αν ξεκινήσει τώρα.
Kαι, κάτι τελευταίο κλείνοντας: Δεν καθορίζεται το μέλλον εξ ολοκλήρου από την πόρτα της σχολής την οποία θα διαβείτε. Το μέλλον είναι άγνωστο και μέρα με τη μέρα, δεδομένων των διεθνών συγκυριών, περισσότερο θολώνει παρά αποκαλύπτεται. Επειδή όμως η παραίτηση δεν είναι λύση, οφείλουμε όλοι να παλεύουμε και να προχωράμε με σταθερά βήματα στην ανηφόρα της ζωής..
Όπως προείπα στον τίτλο, το κείμενο αυτό περιέχει συμβουλές που προέρχονται από εμπειρίες μαθητών που έδωσαν προσφάτως πανελλαδικές. Δεν τις θεωρώ πανάκεια, ασφαλώς μπορεί να έχω παραλείψει ορισμένες εξίσου κατατοπιστικές συστάσεις, οπότε όποιος θελήσει μπορεί να προσθέσει τη δική του. Έγινε επίσης προσπάθεια να αφορούν το σύνολο των μαθητών της τρίτης λυκείου και να μην εστιάσω σε μια υποκατηγορία (π.χ. μαθητές με βλέψεις για υψηλόβαθμες σχολές). Ελπίζω να σας βοηθήσουν.. Κάπου εδώ, ο ρόλος μου τελειώνει, στο χέρι σας και στο μυαλό σας (για να ακριβολογήσουμε)είναι να περάσετε εκεί που επιθυμείτε :-D. Καλό κουράγιο παίδες, εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία σε όλους :-) :-)

Ζώα και «ζώα».

Καλοκαιράκι..Μια εποχή που επιδέχεται πολλών διαφορετικών ερμηνειών στα μάτια των νέων: κλείσιμο των σχολείων, αμέτρητα μπάνια, εκδρομές και πολλά ακόμη..Μία εξ αυτών θα μπορούσε να είναι το γεγονός ότι μας δίνεται πλέον η δυνατότητα, μην έχοντας το άγχος της καθημερινότητας, να διαπιστώσουμε φαινόμενα που γνωρίζουν έξαρση αυτό τον καιρό και δεν τιμούν διόλου το ανθώπινο είδος.
Αυτό που θα ξεχωρίζει ίσως, όποιος τυχαίνει να ταξιδεύει πολύ οδικώς, δεν είναι άλλο από την έλλειψη φιλοζωικής και οδηγικής συνείδησης, αφού ουκ ολίγοι σκύλοι, γάτες, αρκούδες, αλεπούδες και άλλα μέλη του ζωικού βασιλείου βρίσκουν τραγικό θάνατο από τα διερχόμενα οχήματα. Έχουν ακουστεί πολλές δικαιολογίες,του τύπου «δεν πρόλαβα να αποφύγω το ζωάκι», άποψη δεκτή για αρκετές περιπτώσεις μα όχι για όλες. Αν ίσχυαν καθολικώς, τότε σε δρόμους όπως η Εγνατία οι αρκούδες που κείτονται νεκρές μάλλον καταλαμβάνουν με τον όγκο τους όλο σχεδόν το πλάτος του δρόμου (το ότι βέβαια κάθε ρεύμα κυκλοφορίας αποτελείται από τρεις μεγάλες λωρίδες είναι μία λεπτομέρεια...). Δυστυχώς, οι ποινές που προβλέπει ο Κ.Ο.Κ. δεν εφαρμόζονται παρά μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις, ενώ και οι προσπάθειες κατασκευής ή επισκευής φρακτών για να μήν μπορούν να εισέλθουν τα ζώα καθυστερούν χαρακτηριστικά. Το μπαλάκι επομένως πέφτει στον καθένα από εμάς προκειμένου να μην κοκκινίσει και φέτος ή άσφαλτος. Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, είτε ως νέοι οδηγοί, είτε ως απλοί επιβάτες; Περισσότερη προσοχή, αυτό είναι που απαιτείται. Οι μεν οδηγοί, ας μην έχουν μονίμως το γκάζι πατημένο και το βλέμμα απλανές, οι δε συνεπιβάτες ας προσπαθήσουν να βοηθήσουν τον οδηγό στην πορεία του, προειδοποιώντας τον για κάποιο ζώο που κινδυνέυει να γίνει ένα με το έδαφος.(Σημείωση:ακόμη αποτελεσματικότερη πρόταση θα ήταν η διανομή ενημερωτικών φυλλαδίων στους οδηγούς ή αλλου είδους πρωτοβουλίες, στόχος όμως του παρόντος κειμένου είναι να υποδέιξει έναν απλό τρόπο με τον οποίο μεμονωμένα μπορούμε να γίνουμε μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος). Κάθε χρόνο μου δίνεται η ευκαιρία να ταξιδέψω αρκετά αυτούς τους μήνες και να επισκεφτώ περιοχές απείρου κάλλους. Κάθε χρόνο όμως, μέσα στις αναμνήσεις των διακοπών συμπεριλαμβάνoνται και οι εικόνες ζώων που άφησαν την τελευταία τους πνοή από τις ρόδες ασυνείδητων οδηγών.. Ελπίζω φέτος να σώσουμε όσα περισσότερα γίνεται, για να μπορέσουν κι αυτά «να απολαύσουν» το δικό τους καλοκαίρι.. ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ :-)

Βρε καλώς το παιδί...

Χαιρετώ όλους όσους επισκέφθηκαν το blog ως τώρα,λίγους μεν, αναγνώστες ποιοτικούς δε. Ξέρω πως η σύνταξη ενός μόλις 'άρθρου'(?) μέσα σε ένα χρόνο δεν δικαιολογεί αισθήματα υπερηφάνειας, το αντίθετο. Μπορεί να πέρασε μία χρονιά από τότε που έγραψα, όμως δεν έχω στερέψει από αισιοδοξία ότι μια μέρα θα δω το ιστολόγιο αυτό να χρωματίζεται από τις απόψεις νέων με ποικίλες ιδεολογίες, πεποιθήσεις και οράματα.Για να πραγματοποιηθεί όμως ο σκοπός δημιουργίας του απαιτείται η δική σας συμμετοχή :-).Ελπίζω ότι από εδώ και στο εξής οι αναρτήσεις θα έχουν συχνότητα μεγαλύτερη από τη ‘μία ανά έτος’ και παράλληλα θα είναι αρκετά ενδιαφέρουσες ώστε να σας κινητοποιήσουν όχι μόνο να τις διαβάσετε,αλλά και να τις σχολιάσετε.

Εξετάσεις και τα μυαλά στο μίξερ (???)

Σκόπιμη η χρήση των ερωτηματικών, γιατί πολύ απλά ο τίτλος αναφέρεται σε ένα δίλημμα που, λίγο πολύ, συνειδητά ή ασυναίσθητα, μας έχει απασχολήσει. Και, το δίλημμα ακούει στο όνομα ΄΄ΕΙΝΑΙ ΕΥΧΗ ΄Η ΚΑΤΑΡΑ ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ??΄΄. Από τα λίγα πράγματα που δεν μπορεί να αποφύγει κανείς ουσιαστικά πλέον, αφού βρίσκονται μπροστά μας από την 'Α γυμνασίου έως ότου καταλήξουμε με έναν τίτλο σπουδών στο χέρι. Ένα είναι σίγουρο, πως κάθε χρόνο, μένουμε με 11 μήνες ζωής, καθώς αφοσοιωνόμαστε, περισσότερο ή λιγότερο ο καθένας, στην εξεταστική. Επειδή ακριβώς λοιπόν δεν πρόκειται για ένα χρονικό διάστημα αμελητέας διάρκειας, νομίζω πως έχουμε υποχρέωση να το αξιολογήσουμε αναλόγως. Βέβαια, ο τρόπος αξιολόγησης επαφίεται στην κρίση και στις διαθέσεις του μαθητή. Και για αυτό το λόγο, νομίζω, πως οι επιλογές της πλειοψηφίας της μαθητιώσας νεολαίας διαιρούνται σε δύο κατηγορίες: Είτε στο ενδελεχές, σε βαθμό (μερικές φορές) κακουργήματος, διάβασμα ή στην καθιέρωση του μήνα αυτού ως ''μήνα του ζεμανφουτισμού΄΄. Και τα δύο σας είναι οικεία, δεν υπάρχει κανείς μας που να μην έχει δει άτομα ή που να μην θεωρεί πως συγκλίνει προς μια από τις δύο κατευθύνσεις. Από τη μία διάβασμα, μελέτη και αρκετές στερήσεις, από την άλλη μπάνια, βόλτες, καφεδάκι και μπασκετάκι (γιατί είμαστε και αθλητικοί τύποι, μην ξεχνιόμαστε). Οπότε στα προεόρτια έχουμε ΔΙΑΒΑΣΜΑ-ΧΑΛΑΟΥΑ 0-1. Στα μεθεόρτια όμως, ο γηπεδούχος σκοράρει από τη...σέντρα. Γιατί, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την ύπαρξη μιας τεράστιας ικανοποίησης που επιφέρει μια υψηλή βαθμολογία σε όσους κόπιασαν αυτό το μήνα και, από την άλλη, μίας, υποτυπώδους έστω, πικρίας σε όσους άρχισαν τις διακοπές τους προτύτερα απο τις επιταγές του ΥΠΕΠΘ. Θεωρώ όμως πως, σε ένα αξιόλογο εκπαιδευτικό σύστημα, ο κάθε μαθητής θα έπρεπε στο προαναφερθέν δίλημμα να έχει μια τοποθέτηση τύπου 60-40 υπέρ της διεκπεραίωσης των σχολικών του υποχρεώσεων, αλλά αυτό είναι μια καθαρά προσωπική εκτίμηση. Ούτε 100-0, γιατί τα εφηβικά χρόνια και τα βιώματά αυτής της χρονικής περιόδου δύσκολα υποκαθίστανται στο μέλλον, ούτε όμως και 40-60, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν θα έχει αποκτηθεί η γνώση που απαιτείται στις σύγχρονες, τεχνοκρατικές κοινωνίες, κάτι που ταυτόχρονα απαγορεύει και το 50-50, ειδικά σε εξεταστικές τύπου ΄΄ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ''. Παράλληλα, το προτιμότερο κατ΄εμέ 60-40 (περιττό να τονίσω πως οι αριθμοί αυτοί εντάσσονται στο πλαίσιο της σχετικότητας), θα αρχίσει σαν γενιά να μας αφυπνίζει περισσότερο από ότι τώρα. Θα πάψουμε να είμαστε 'επαναστάτες χωρίς αιτία' (βλέπε καθιερωμένες σε ετήσια βαση, καταλήψεις) και θα μεταβληθούμε σε επαναστάτες με ουσία. Μόνο έτσι θα αποφευχθούν οι δυσοίωνες συνέπειες της δομής του σημερα, η αποστήθιση των οποίων μας έκανε/κάνει/θα κάνει τη ζωή μαρτύριο στο μάθημα της έκθεσης.
Που καταλήγουμε, επομένως? Στο γεγονός ότι η συστηματική μελέτη, κάθε άλλο παρά αθέμιτη είναι και πως, ίσως, πρέπει να υπερτερεί της χαλάρωσης και της τρυφηλότητας. Όμως, είπαμε, όχι και να μην μας βλέπει ο ήλιος για ένα μήνα. Και οι βολτούλες πρέπει να είναι στο πρόγραμμα, και το -με όρια πάντα- σερφάρισμα στο διαδίκτυο (ο ανούσια απαγορευμένος καρπός για το μαθητη) και γενικά οτιδήποτε στο οποίο εντρυφεί ο καθένας από εμάς, αρκεί να είναι με μέτρο, που λέγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.
Ελπίζω:
1)να μην κούρασε ιδιαίτερα το κείμενό μου αυτό
2)να οδήγησε σε, απειροελάχιστο έστω, προβληματισμό
3)να έχετε όλοι καλή συνέχεια στην εξεταστική αυτή περίοδο ;D!!!